หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ คือหัตถาครองพิภพ

คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 18

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
11 มกราคม 2557 16:42 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 18
        คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 18
       
       ในห้องอาหารอีกห้อง เมขลากับพริ้มเพรา ทานอาหารด้วยกันเงียบๆ
        
       “อี...เออ...พวกขี้ข้า เอ๊ย...บ่าวในครัวของเธอไม่ยอมให้ฉันช่วย แต่กลับพากันไล่ฉันออกมา”
       “ต้องขอโทษแทนพวกนั้นด้วยนะเมขลา”
       “ทำไมเธอไม่คิดจะไปด่าว่าสั่งสอนพวกมันที่ทำกับฉันบ้างหรือ”
       “หน้าที่อบรมสั่งสอนพวกนั้นคือหน้าที่ของนายแม่ และท่านก็ได้ให้คุณป้าท่านจัดการผ่านทางป้าเมี้ยน”
       “ฉันไม่ชอบคุณป้าคนนั้นกับยัยเมี้ยนนั่นเลย พวกเขาดูประหลาดมาก”
       “เขาปกติดี คนพิการไม่ใช่คนประหลาดหรอกนะเมขลา ถ้าจะประหลาดก็ตรงที่จิตใจคุณป้าท่านอาจมีเมตตามากกว่าคนไม่พิการ นายแม่ท่านเคารพรักและไว้ใจคุณป้าและป้าเมี้ยนมาก”
       “สองคนนั่นคงไม่ชอบฉัน” เมขลาแอบเบะปาก
       
       ในห้องอาหารใหญ่...การกินอาหารกำลังจะจบลง ศีลยังชำเลืองมองพราวพิลาสไม่วางตา คอยหยิบน้ำวางให้ใกล้ๆ หยิบจานผลไม้มาวางให้ตรงหน้า คุณหญิงศรีเฝ้ามองจับสังเกต แพรวพรรณรายสะกิดให้ดู
       “เห็นท่าจะจริงนะว่าศีลชอบยัยพราว คอยชำเลืองมองไม่วางตา แต่คนของเรานี่สิคิดอย่างไรหรือ” คุณหญิงศรีกระซิบแพรวพรรณราย
       “คิดยึดติดกับพี่ธรรม์ คลั่งไคล้ไหลหลงไม่เลิกราค่ะ ทั้งที่เขาหนีไปมีแฟนฝรั่งแล้ว พี่ธรรม์น่ะอ่อนไหวจนแทบจะกลายเป็นอ่อนแอค่ะ”
       “แล้วจะมาดูแลยัยพราวได้อย่างไรกัน ตัดใจเสียได้ละดีที่สุด ศีลเขาอบอุ่นดูดีมีเหตุผล ปกป้องคนหัวอ่อนอย่างยัยพราวได้แน่ๆ”
       ศีลลุกขึ้นนอบน้อมกับทุกคน
       “ผมขอตัวไปจัดงานต่อขอรับนายแม่ คุณท่าน” ศีลกระซิบ “คุณพราวเป็นกำลังใจให้นายแม่นะครับ เข้มแข็งนะครับเด็กดี”
       “ค่ะ พราวจะเชื่อคุณศีลค่ะ”
       คุณหญิงศรีหันมาสบตาแพรวพรรณราย แล้วกระซิบ
       “เขาเหมาะกับยัยพราวจริงๆด้วยยัยแพรว” คุณหญิงศรีหันไปหาศีล “ศีล ช่วยพายัยพราวติดไปทำโน่นนี่นั่นด้วยคนสิจะได้หายซึมเศร้า ไปสิยัยพราว”
       “ได้ขอรับ”
       “พราวจะไปรบกวนไหมคะ”
       “ไม่รบกวนครับ”
       “โฮ้ย รบกงรบกวนอะไรกัน อย่าคิดมากน่ายัยพราว ไปช่วยคุณศีลเขาจะได้กระปรี้กระเปร่า ศีลไปดูให้ยัยพราวจัดดอกไม้สองแจกันนะ”
       ศีลพาพราวออกไปทางห้องด้านใน เมี้ยนเข้ามารายงาน
       “มีข้าเก่าเต่าเลี้ยงมาขอแสดงความเคารพคุณท่าน กับคุณหญิงค่ะอยู่ที่ห้องรับแขกค่ะ”
       “ใคร...”
       
       เมี้ยนยิ้ม

คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 18
        ในห้องรับแขก...แกละกับซ้งก้มลงกราบ คุณหญิงทั้งสอง
       “บ่าวมากราบเจ้าค่ะ”
       “ผมมาคารวะขอรับ”
       คุณหญิงศรีมองหน้าเมี้ยนเชิงถามว่าทำไมแกละกับซ้งจึงรู้ว่าเป็นเธอ
       “เมี้ยน...ทำไม นี่...เมี้ยนบอก”
       “เออ...คือว่าเมี้ยนมั่นใจว่าแกละกับกุ๊กซ้งคือสองคนที่ไม่เคยคิดร้ายต่อครอบครัวของเราเจ้าค่ะ เมี้ยนก็เลย...”
       “เอาเรื่องพิกลพิการของฉันไปประจานกับสองคนนี้ เอาละรู้ก็รู้กันไปเถิด แต่ก็รู้เสียให้หมดว่าที่นี่ไม่คุณหญิงศรีแล้วมีเพียงคุณหญิงสะบันงาเท่านั้น และฉันก็ไม่ได้โดนลักพาตัวหายไปไหน”
       “ก็นี่แหละเจ้าค่ะ ดิฉันร้อยไม่เชื่อล้านไม่เชื่อเจ้าค่ะ” แกละบอก
       “คงไปฟังข่าวลือกันมาแยะมากสินะ”
       “ใช่เจ้าค่ะ คือ เราสองคนตกใจมากกับข่าวที่เอาไปลือกันน่ะเจ้าค่ะ”
       “เขาลือกันว่าฉันฆ่าคุณพี่แล้วเอาศพไปซ่อน” คุณหญิงสะบันงาพูดลอยๆ
       “เจ้าค่ะ/ขอรับ” สองคนรับคำ
       “ช่างเลวร้ายป้ายสีกันได้ไม่ละอายปากเสียจริงๆ” เมี้ยนโมโห
       คุณหญิงศรีถอนใจ
       “ปากคนแม้มันร้าย ก็ยังไม่ร้ายเท่าใจคนที่มันเปี่ยมไปด้วยอำมหิตริษยาอาฆาต แถมเอามาเป็นตัวตั้งต้นในการดำเนินชีวิต จนป่นปี้คนเดียวไม่พอพาคนอื่นคนพินาศตามไปด้วย ขอบใจมากนะที่มาหากันวันนี้”
       “ฉันยังจำได้เสมอว่าน้าแกละกับกุ๊กซ้งดีกับฉันมากเพียงใดขอบใจมากจ้ะ ยังไม่ได้มีโอกาสไปชิมอาหารที่ภัตตาคารของน้าแกละสักครั้งเดียว” คุณหญิงสะบันงายิ้มให้
       “ฉันสิแม้มีโอกาสคงมิอาจไปให้ผู้คนในเรสเตอรองก์ตกใจว่ามีผีมากินอาหารในภัตตาคารโก้ๆกับเขาด้วย”
       “มิได้เจ้าค่ะ เชิญได้ทุกเมื่อ อิฉันจะเปิดห้องวีไอพีรอรับเจ้าค่ะ” แกละน้ำตาซึม
       “วันนี้เราเอาอาหารอร่อยมาให้รับประทานถึงบ้านแล้วขอรับ”
       คุณหญิงสะบันงากับคุณหญิงศรียิ้ม
       “ขอบใจมาก”
       “อย่าหาว่าเผยอเลยนะเจ้าคะ ถ้าหากว่าดิฉันจะเสนอเอาอาหารบางอย่างไปร่วมวางขายในแผนกเบเกอรี่ของห้างบ้าง เออ...จะว่ากระไรไหมเจ้าคะ”
       คุณหญิงศรีเห็นดีด้วย
       “ดีสิ เรากำลังคิดจะทำไส้กรอกไปขายแข่งกับของนำเข้าจากฝรั่งเช่นกัน”
       คุณหญิงสะบันงายิ้มให้สองผัวเมีย
       “เรามาร่วมมือกันนะน้าแกละ กุ๊กซ้ง ไทยทำไทยกิน ไทยได้สตางค์เอง”
       
       สะบันงาค่อยมีแก่ใจขึ้นมาบ้าง
        

คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 18
        พริ้มเพรากับเมขลามานั่งในห้องนั่งเล่น เมขลาโกหกเจ้าเล่ห์เอาดีเข้าตัว
       “ฉันไม่สบายใจเลยนะพริ้มเพราที่ความตั้งใจดีของฉันดูด้อยค่า หรือว่าเพราะฉันไม่มีพ่อเป็นเจ้าพระยา ไม่มีแม่เป็นคุณหญิง”
       “อย่าคิดเช่นนั้น ไม่ว่าพ่อใคร แม่ใครจะเป็นอะไร ไม่มีใครวิเศษกว่าใครหรอก เราเหมือนกันต่างกันที่จิตใจเท่านั้น ฉันขอบใจเธอมากนะเมขลาที่หวังดีมาช่วยเหลือเรา”
       “ก็...” เมขลายิ้มทำตาเคลิ้มฝัน “คุณศีลเธอไปคะยั้นคะยอกุลีกุจอรับฉันให้มา รู้ไหม”
       “อ้อ เขามีน้ำใจเสมอ”
       “จ้ะเขามีน้ำใจกับฉันจนคนรอบข้างสงสัยในเจตนาของเขาว่าคิดอย่างไรกับฉัน เธอเล่าเห็นว่าอย่างไร เขาเฝ้าดูแลเอาใจฉันมานานมากตั้งแต่เธอไปเรียนต่อ แม้ระหว่างที่ฉันไปเรียนต่อเขาก็ติดต่อทางจดหมายไม่เคยขาด”
       “อ้อ เสมอต้นเสมอปลายดีนะ”
       “นั่นสิมาถึงตอนนี้เขาก็เช้าถึงเย็นถึง ฉันควรปล่อยให้เขาสานไมตรีต่อไปหรือว่าควรหยุด”
       “เธอพึงพอใจเขาหรือเปล่า และคิดว่าเขาพึงพอใจเธอจริงหรือเปล่า”
       “แหม ฉันไม่กล้าคิดหรอกนะ เพราะฉันเข้าใจว่าน้องสาวเธออาจพึงพอใจเขาอยู่มาก ฉันไม่กล้าไปแย่งชิงเขามาจากน้องสาวเธอหรอก ฉันก็เลวเต็มทีสิ ถ้าน้องเธอพอใจเขา ฉันจะเสียสละให้จ้ะ”
       “มันเป็นเรื่องของคนสองคน ถ้าเธอกับเขาใจตรงกัน มันก็ไม่เกี่ยวกับน้องสาวฉันหรอก”
       “จริงสิ ขอบใจมาก หวังว่าเธอคงคอยดูแลน้องสาวไม่ให้มากลายเป็นมือที่สาม บุคคลที่สามระหว่างฉันกับเขา”
       “คุณพราวคงไม่ทำเช่นนั้นกับเธอ หากคุณพราวรู้ว่าเธอกับคุณศีลพึงพอใจกัน”
       เมขลายิ้ม มีเสียงกดเปียโนครั้งสองครั้งดังขึ้น
       “น้องสาวเธอดีดเปียโน ยังมีแก่ใจอีกหรือ ฉันขออนุญาตไปดูน้องสาวเธอจะได้ไหม”
       “ตามสบายจ้ะ ฉันขอตัวไปดูความเรียบร้อยเรื่องดอกไม้และข้าวของทั้งหลายก่อนนะจ้ะ”
       เมขลาลุกแอบยิ้ม จะไปเล่นงานพราวพิลาส พริ้มเพราลุกตาม
       
       พราวพิลาสจัดแจกันดอกไม้สีขาวมาวางไว้สองแจกันที่โต๊ะใกล้เปียโน ส่วนศีลกดคีย์เปียโนเล่นดังที่เมขลาได้ยินและระแวง
       “สองแจกันเรียบร้อยแล้วค่ะ เอาไว้ไปวางให้คุณพฤกษ์ตอนสวดศพ”
       “ดอกไม้สีขาวเหมาะมากครับ สำหรับวางให้คุณพฤกษ์ คุณพราวจัดดอกไม้ได้งามมากครับ”
       “ขอบคุณมากค่ะ พราวแค่หัดจัดเท่านั้นเองค่ะ”
       “คุณพราวเล่นเปียโนบ้างหรือเปล่าครับ ระยะนี้มาทีไรผมไม่ได้ค่อยได้ยินเสียงเปียโนของคุณพราว”
       พราวพิลาสน้ำตาร่วงพรู ให้นึกถึงธรรม์ เสียงเมขลายังดังก้องในหัว
       “คุณธรรม์เขามีแฟนเป็นนักดนตรีฝรั่ง”
       “พราว เออ...ไม่อยากเล่นแล้วค่ะ พราวตั้งใจว่าจะเลิกขาดไปเลยค่ะ”
       ศีลตกใจเข้าแตะแขนพราวพิลาส
       “เปียโนเป็นความสุขของคุณพราวนะครับ”
       “ตอนนี้มันคงเป็นความทุกข์ของพราวไปแล้วค่ะ”
       ศีลมองพราวพิลาสเอามือป้ายน้ำตาให้
       “คุณพราวลงโทษตัวเองเกินไป ทำไมไม่ลองเล่นต่อไปเล่าครับ เปียโนนี่หละจะทำให้คุณพราวคลายทุกข์ได้ คุณพราวอยากพูดอะไร อยากคิดอะไรก็บอกกับมิสแมรี่ของคุณพราวสิครับ มิสแมรี่ช่วยคุณพราวได้จริงๆนะครับ คนดี เด็กดี”
       
       พราวพิลาสมองหน้าศีลเริ่มจะเชื่อ

คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 18
        เมขลาอยู่หน้าประตูมองเข้าไป สายตาชิงชังริษยาพราวพิลาสมาก
       “คนดี เด็กดี แล้วเราเล่า คนอะไร ทำไมคะคุณศีล เมขลาไม่ดีบ้างหรืออย่างไร”
       เมขลาแค้นใจมาก
       
       ศีลปลอบพราวพิลาส
       “ลองเชื่อผมนะครับคนดี ลองทำดูคุณพราว มิสแมรี่คือเพื่อนแท้ของคุณพราวนะครับ”
       พราวพิลาสสะอื้นออกมาแล้วซบกับอกของศีล
       “คุณศีลขา ใจพราวห่อเหี่ยวเหลือเกิน แต่พราวก็จะเชื่อคุณศีลค่ะขอบคุณมากที่แนะนำและให้กำลังใจพราวเสมอมา อย่าทิ้งพราวนะคะ ให้กำลังใจพราวให้ตลอดไปนะคะ”
       “ครับ ตลอดไป ไม่มีวันทิ้งคุณพราวแน่นอนครับ” ศีลอยากจูบมากได้แต่รำพึงในใจ “ผมมิบังอาจ...ผมไม่มีวันบังอาจ”
       พราวพิลาสเงยหน้าสบตาศีล ยิ้มทั้งน้ำตา ศีลมองสงสารรักใคร่หลงใหล ยิ้มให้ เมขลาสุดทนเดินเข้ามาในห้องพึมพำ
       “คุณศีลกำลังจะจูบนังพราว”
       เมขลาแกล้งเดินเฉียดแจกันสองอันแล้วตวัดมือปัดตกแทนการเรียกสองคน ศีลกับพราวพิลาสสะดุ้งหันมา เมขลาทำเป็นตกใจ
       “ว๊าย...ย ตายจริง”
       “เมขลา” พราวพิลาสชะงัก
       “คุณเมขลา” ศีลอึ้งๆ
       เมขลายิ้มแหยๆ
       “เมขลาตกใจค่ะเลยเซไปชนเอาแจกันตกลงมาแตกหมดเลยทั้งสองอัน โธ่ แต่เออ...เมขลาไม่ได้จงใจจะมาดูอะไร มาขัดคออะไร คือ...นายแม่บ่นหาคุณศีล เมขลาก็เลย...เออ...”
       “นายแม่ต้องการพบผม”
       “เข้าใจว่าเช่นนั้นค่ะ”
       “ผมขอตัวก่อนนะครับคุณพราว ประเดี๋ยวจะเรียกให้ใครมาช่วยเก็บแจกันให้ครับ”
       “เมขลาช่วยเองค่ะ เมขลาเป็นคนซุ่มซ่ามทำตกเองนี่คะ”
       ศีลหันมายิ้มปลอบใจพราวพิลาสที่ยืนหน้าซีด ก่อนออกไป
       “เชิญค่ะ คุณศีล นายแม่จะรอนาน”
       
       เมขลายิ้มดีใจได้อยู่ตามลำพังกับพราวพิลาส ที่ก้มลงเก็บเศษแจกันที่แตกและดอกไม้

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 27 จบบริบูรณ์
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 26
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 25
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 24
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 23
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 9 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 9 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014